Stereotypizacja
Napisał Adam Dębowski.Wykorzystuje nastawienie grupowe i wyobrażenia innych o faktach
nie same fakty. Posługiwanie się takimi „zlepkami” myślowymi ułatwia szybką kategoryzację innych. Najczęściej w parze idzie uwalnianie afektu negatywnego. Takie szufladkowanie, np. ze względu na wygląd zewnętrzny daje złudzenie panowania i kontrolowania złożoności sytuacji. Pozwala także na tworzenie spójności grupy i łatwe nią manipulowanie. Noszenie określonych rozpoznawalnych elementów ubioru (biało-czerwone krawaty Samoobrony) ujednolica grupę dając złudzenie jednomyślności i w domyśle siły. Stereotypizacja może być preludium do budowania kompleksu twierdzy i tworzenia sztucznego poczucia zagrożenia (oni nas nie rozumieją, musimy się trzymać razem). Poza tym wprowadzenie „gotowych recept” w kategoryzacji innych osłabia krytycyzm myślenia sprzyja zaś bezrefleksyjności. Langer (1993) zwraca uwagę na skłonność do tzw. przedwczesnego związania poznawczego, czyli przyjęcia kategorii najbardziej dostępnej jako tej, która stanowi trafne wyjaśnienie – niezależnie od tego czy tak jest w istocie. Stąd bardzo częste powtarzanie komunikatów i ich związanie z silnym afektem (wartościowaniem, oceną) powoduje, że informacje są kodowane automatycznie. Potem stają się gotową matrycą do oceny siebie i innych. Stereotypy wprowadza się do myślenia zbiorowego stosując omówioną niżej strategię małych kroków.
Autor: Adam Dębowski, założyciel Instytutu NLP Coaching
Tagi: kalibracja, konformizm, praktyka, stereotypy, techniki
RSS
Facebook
GoldenLine
YouTube
